Inleiding
Het weekend Malle 2009: op dit jaarlijks evenement wordt er na de diverse repetities later op de avond in de foyer nagepraat over al wat je maar kan bedenken. Het was toen dat Lou Peetermans het idee opperde om eens met de harmonie een "verbroedering" aan te gaan met de Italiaanse zustervereniging "Corpo musicale Città di Treviglio", de harmonie uit Treviglio, waar ook zijn schoonbroer sinds 1966 zijn bedrijf gehuisvest is. Het idee was schitterend, al twijfelden de meesten of het ook haalbaar was. Gingen we met voldoende muzikanten naar ginds kunnen afreizen? Want zeg nu zelf: als je vereniging bijna 70 leden telt, kan je moeilijk met een 20-tal muzikanten naar Italië trekken, nietwaar? Tijdens de laatste repetitie te Malle werd het idee mondeling voorgesteld aan de muzikanten en wat niemand verwachtte, zelfs Lou niet, zegden reeds op dat moment bijna 50 muzikanten toe! Een mooiere start kon men zich niet voorstellen.
Je kan je voorstellen dat zo'n "uitstap" eerder een volksverhuizing is, zeker wanneer je beseft dat naast de muzikanten hun instrumenten ook hun partner en/of gezin mocht meegaan. Weliswaar mits een persoonlijk aandeel in de onkosten qua vervoer en verblijf, want zo maar even gaan musiceren op pakweg 1000 kilometer van huis draagt een behoorlijke financiële kostenplaatje. Gelukkig werden voldoende sponsors gevonden om de kosten te drukken, zodat uiteindelijk 58 muzikanten zich inschreven.
Ondertussen was buiten het bestuur reeds een comité-T samengesteld, verantwoordelijk voor alles wat er met het evenement te maken had. Contacten met de organisatoren aldaar, briefwisselingen, het regelen van transport en logies, enz. Lou maakte tijdens het voorbereidend jaar ook geregeld een aantal bezoeken ter plaatse en besprak ginds met z'n schoonbroer de praktische zaken met de plaatselijke instanties en verantwoordelijken, zodat uiteindelijk met met een perfect logistiek plan kon worden afgereisd richting Treviglio…

Waarom Treviglio?
Ludo Beckers, de schoonbroer van één van onze muzikanten Lou Peetermans, is ruim 40 jaar geleden na zijn dienstplicht aan een job geraakt bij de tractorenfabriek SAME te Treviglio. Hij werd er technisch-commercieel afgevaardigde voor de Benelux en Noord-Europa, met de verplichting dat hij in Treviglio bleef wonen. Na een tijdje leerde hij er Pia Vitello kennen, met wie hij in 1971 trouwde en een trotse vader werd van twee dochters en nadien drie kleinkinderen. Enkele jaren later ging hij samenwerken met zijn Italiaanse schoonbroer om geleidelijk aan een zelfstandige zaak op te richtten in de export voor alle soorten machines voor slagerijen en vleeshandels. Sinds enkele jaren is zijn firma, "L.Beckers Italy SRL", gevestigd te Treviglio, een echte trading company geworden, met import en export van alles wat met de horeca te maken heeft.
Lou en zijn echtgenote Ria maken er sedert jaren de gewoonte van om tijdens hun diverse vakanties in Italië een familiebezoek in te lassen en leerden op die manier veel vrienden en kennissen kennen van Ludo, waarvan er enkele enige politieke invloed hebben. Zo was het mogelijk om in 1985 de JINs van Elewijt in contact te brengen met de scouts en gidsen van Treviglio. Het jaar daarna kwam het tot een heuse jamboree tussen de scouts van Elewijt en Treviglio in hun zomerkamp te Bütgenbach. Bij deze organisatie was naast schoonbroer Ludo ook Girgio Zordan betrokken, evenals de huidige verantwoordelijk voor Alpini di Treviglio, Grazziano Bellagente. Beiden zijn tevens voormalige burgemeesters van Treviglio en samen met Ludo de drijfveer voor onze culturele uitwisseling. Ze brachten Lou in contact met Jack Rozzoni, de president van Corpo musicale Città di Treviglio, evenals hun dirigent, Maestro Paolo Belloli. Dankzij al deze personen, met in het bijzonder het bestuur van de stad Treviglio, werd het treffen tussen beide muziekverenigingen en een verblijf te Italië een feit.

De stad Treviglio
Treviglio is een stad in de Noord-Italiaanse provincie Bergamo (regio Lombardije). Tegenwoordig is het een belangrijk industrieel en commercieel centrum, gelegen nabij een belangrijk spoorknooppunt (Milaan-Bergamo-Venetië). Qua grootte en bevolkingsaantal (35.000 inwoners) is het te vergelijken met bv. Vilvoorde. De stad is ontstaan als Romeins castrum, strategisch gelegen tussen de steden Milaan en Bergamo. Treviglio heeft nog steeds zijn oud-historisch centrum waar het oudste gebouw dateert van de 12de eeuw, beheerst door een gezellige wirwar van straatjes vol winkels, restaurants en cafés. Het stadsbeeld wordt vooral gemaakt door de kerk San Martino en de basiliek van O.L.Vrouw ter Tranen (Madonna delle Lacrime). Plezierig en gezellig is dat ‘s avonds en elk weekend het stadscentrum verkeersvrij wordt gehouden, met uitzondering voor de bewoners die een pasje verkrijgen. Daardoor is er steeds beweging en wordt er door de bewoners enorm geflaneerd en gewandeld, iets wat bij ons niet zo gebruikelijk is. Treviglio is ook een onderwijsstad, met middelbare scholen en binnen korte tijd een splinternieuwe campus van de universiteit van Bergamo.

Programma
Woensdagavond 7 april: om 22 uur vertrekken we met een dubbeldekbus richting Italië en kwamen donderdagmiddag aan te Boltiere, het dorpje waar we met zijn allen onze intrek namen in 3 hotels, weliswaar van één en dezelfde eigenaar. Deze locatie bevindt zich op een 8-tal kilometer van Treviglio. Een aantal personen van het comité-T was reeds eerder deze week gearriveerd en had de nodige planning en reservaties verricht, zodat iedereen zijn kamer kreeg toebedeeld. Bovendien had de voorpost ook de "zware instrumenten" meegebracht, want een bastuba neemt nu eenmaal meer plaats in dan een dwarsfluit en dat kan niet allemaal in de bagageruimte van een bus. Na een lekker middagmaal konden we genieten van een terrasje, badend in de warme lentezon, om dan 's avonds een algemene repetitie te houden, zodat de geplande stukken nog even konden worden opgefrist. Nadien het gezamenlijk avondmaal, waarna we nog even de bar van het hotel bezochten, gevolgd door een welgekomen nachtrust.

Vrijdag 9 april: Vandaag staat er een daguitstap naar Milaan op het menu, waar we met enkele kundige lokale gidsen een bezoek brengen aan o.a. Piazza del Duome, de kathedraal, Galleria Vittorio Emanuele, de Scala, San Lorenzo, Castello Sforzesco, etc. Onze bus zet ons af nabij Piazza del Duome en in groep wandelen we in een stralende zon aan een blauwe hemel doorheen de stad. De meeste bouwwerken zijn echt de moeite waard om te bezoeken, al is de stad op zich niet meteen toeristisch te noemen. Na de middag bezoeken we het Castello Sforzesco, een oude vesting aan de rand van de stad. Het laatste wat we bezoeken is San Lorenzo en zetten ons dan op een terras, rustig wachtend tot de bus ons weer komt oppikken. Vanavond zijn we uitgenodigd door het Agriturismo Tre Rovere te Treviglio, die onze vereniging een avondmaal aanbiedt. Nadien rijden we terug naar het hotel, vertoeven er nog even in de bar en praten nog wat na over de geslaagde daguitstap.

Zaterdag 10 april: In de voormiddag worden we uitgenodigd op de hoofdzetel van de BCC-bank van Treviglio, één van de sponsors van deze culturele uitwisseling. We koppelen er een kort geleid bezoek aan het stadscentrum van Treviglio met de "Duomo di San Martino" en de "Madonna delle Lacrime" en worden dan verwacht op het stadhuis voor een officiële verwelkoming door de burgemeester en enkele gemeenteraadsleden. Na de toepasselijke toespraken en het uitwisselen van geschenken wederzijds, is onze harmonie uitgenodigd voor een middagmaal in Parco Roccolo, en mooie tuin buiten de stad, waar de Associazione Alpini di Treviglio voor ons gaan kokkerellen. Ook vandaag is het schitterend weer met een stralende zon, waardoor er tijdens de gerechten tijd voor plezier en vermaak is, vergezeld van diverse zangstonden. In de late namiddag rijden we opnieuw naar het stadscentrum en verzorgen er een kioskoptreden, een voorsmaakje op het concert van morgen. De markt loopt bij het klinken van de eerste noten meteen vol met publiek, welk de vertolkte werken erg weet te appreciëren met een dankbaar applaus. Vanavond is er een gezamenlijk eetmaal voorzien in Boltiere, gevolgd door afsluiter van o.a. limoncello of een heerlijk grappa. Heerlijk…

Zondag 11 april: Alsof er nog niet genoeg cultuur was in de vorige dagen, gaan we deze voormiddag een bezoek brengen aan de schitterende stad Bergamo, een parel uit de middeleeuwen. Bergamo ligt vlakbij Boltiere op een 20 min rijden. Een fikse regenbui tracht de uitstap letterlijk in het water te laten vallen, maar gewapend met een stevige regenjas (of soortgelijk plastic alternatief) trekken diegenen die er zin in hebben over de vestingwallen naar de plaatselijke bezienswaardigheden. Na het middagmaal komt dan het evenement waarvoor we naar Italië reisden: Gran Concerto van de twee harmonies in het sportcentrum van Treviglio: "Palazetto dello Sport Giacinto Facchetti". Wanneer de lokale harmonie er een concert geeft zijn er meestal 1200 à 1500 aanwezigen, dus een enige kans voor ons om voor zo een grote audiëntie te concerteren. In aanwezigheid van de hoogwaardigheidsbekleders en notabelen, waaronder de Consul van België uit Milaan, speelt eerst de plaatselijke harmonie enkele majestueuze werken en daarna is het onze beurt. Onze dirigent Kristof heeft enkele typisch Italiaanse liederen laten bewerken voor harmonie, wat erg in de smaak valt bij het aanwezige publiek. Als apotheose krijgt Kristof de eer om met beide harmonies twee werken te brengen. Maar liefst 120 muzikanten die de mars "Concerto di Primavera", gecomponeerd door de plaatselijke maestro Paolo Belloli, en dan het groteske werk "Pini di Roma", een stuk dat in crescendo evolueert en een ware afsluiter is. Na het optreden worden beide dirigenten in de bloemetjes gezet, vergezeld van een oorverdovend en welverdiend applaus. Na het concert zijn we uitgenodigd door de harmonie Corpo Musicale in het Collegio Salesiano te Treviglio, voor een gezamenlijke slotmaaltijd, waarna we de muzikanten een beetje beter leren kennen en gedachten uitwisselen. Rond 22u rijden we terug richting hotel, want morgenvroeg vertrekken we weer huiswaarts, naar het Belgische Elewijt. Echter niet zonder eerst nog even een laatste afscheidsdrink bij Marco, het plaatselijke volkscafé in Boltiere. Voor sommigen wordt het een korte nacht, al kunnen ze nog genoeg slapen op de bus tijdens de lange rit huiswaarts...